بت خورشيد رخ من بگذارست امشب

شاعر : اوحدي مراغه اي

شب روان را رخ او مشعله دارست امشببت خورشيد رخ من بگذارست امشب
باد گل بوي و هوا غاليه بارست امشبخاک مشکست و زمين عنبر و ديوار عبير
گو: نگه کن، که سعادت بگذارست امشبديده‌ي آن که نمي‌خفت و سعادت مي‌جست
همه در حلقه‌ي آن زلف چو مارست امشبآن بهشتي، که ترا وعده به فردا دادند
گل بچينيد، که بي‌زحمت خارست امشبگل اين باغچه بي‌خار نباشد فردا
روز نوروز خود اندر چه شمارست امشب؟عيد را قدر نباشد بر شبهاي چنين
مقبل آنست که در صحبت يارست امشبتا قبولت نکند يار نيابي اقبال
پرده از روي بر انداخت که: بارست امشبماهرويي که ز ما پرده همي کرد و حجاب
اوحدي، پرورش روح چه کارست امشب؟دوست حاضر شده ناخوانده و دشمن غايب